Job 33  Beibl William Morgan

33 Oherwydd paham, Job, clyw, atolwg, fy ymadroddion; a gwrando fy holl eiriau. ² Wele, yr ydwyf yn awr yn agoryd fy ngenau; mae fy nhafod yn dywedyd yn nhaflod fy ngenau. ³ O uniondeb fy nghalon y bydd fy ngeiriau; a’m gwefusau a adroddant wybodaeth bur. ⁴ Ysbryd Duw a’m gwnaeth i; ac anadl yr Hollalluog a’m bywiocaodd i. ⁵ Os gelli, ateb fi: ymbaratoa, a saf o’m blaen i. ⁶ Wele fi, yn ôl dy ddymuniad di, yn lle Duw: allan o’r clai y torrwyd finnau. ⁷ Wele, ni’th ddychryna fy arswyd i, ac ni bydd fy llaw yn drom arnat. ⁸ Dywedaist yn ddiau lle y clywais i, a myfi a glywais lais dy ymadroddion: ⁹ Pur ydwyf fi heb gamwedd: glân ydwyf, ac heb anwiredd ynof. ¹⁰ Wele, efe a gafodd achosion yn fy erbyn: y mae efe yn fy nghyfrif yn elyn iddo. ¹¹ Y mae yn gosod fy nhraed yn y cyffion; y mae yn gwylied fy holl lwybrau. ¹² Wele, yn hyn nid ydwyt gyfiawn. Mi a’th atebaf, mai mwy ydyw Duw na dyn. ¹³ Paham yr ymrysoni yn ei erbyn ef? oherwydd nid ydyw efe yn rhoi cyfrif am ddim o’i weithredoedd. ¹⁴ Canys y mae Duw yn llefaru unwaith, ie, ddwywaith; ond ni ddeall dyn. ¹⁵ Trwy hun, a thrwy weledigaeth nos, pan syrthio trymgwsg ar ddynion, wrth hepian ar wely; ¹⁶ Yna yr egyr efe glustiau dynion, ac y selia efe addysg iddynt: ¹⁷ I dynnu dyn oddi wrth ei waith, ac i guddio balchder oddi wrth ddyn. ¹⁸ Y mae efe yn cadw ei enaid ef rhag y pwll; a’i hoedl ef rhag ei cholli trwy y cleddyf. ¹⁹ Ac efe a geryddir trwy ofid ar ei wely; a lliaws ei esgyrn ef â gofid caled: ²⁰ Fel y ffieiddio ei fywyd ef fara, a’i enaid fwyd blasus. ²¹ Derfydd ei gnawd ef allan o olwg: saif ei esgyrn allan, y rhai ni welid o’r blaen. ²² Nesáu y mae ei enaid i’r bedd, a’i fywyd i’r dinistrwyr. ²³ Os bydd gydag ef gennad o ladmerydd, un o fil, i ddangos i ddyn ei uniondeb: ²⁴ Yna efe a drugarha wrtho, ac a ddywed, Gollwng ef, rhag disgyn ohono i’r clawdd: myfi a gefais iawn. ²⁵ Ireiddiach fydd ei gnawd na bachgen: efe a ddychwel at ddyddiau ei ieuenctid. ²⁶ Efe a weddïa ar Dduw, ac yntau a fydd bodlon iddo; ac efe a edrych yn ei wyneb ef mewn gorfoledd: canys efe a dâl i ddyn ei gyfiawnder. ²⁷ Efe a edrych ar ddynion, ac os dywed neb, Mi a bechais, ac a ŵyrais uniondeb, ac ni lwyddodd i mi; ²⁸ Efe a wared ei enaid ef rhag myned i’r clawdd, a’i fywyd a wêl oleuni. ²⁹ Wele, hyn oll a wna Duw ddwywaith neu dair â dyn, ³⁰ I ddwyn ei enaid ef o’r pwll, i’w oleuo â goleuni y rhai byw. ³¹ Gwrando, Job, clyw fi: taw, a mi a lefaraf. ³² Od oes geiriau gennyt, ateb fi: llefara, canys chwenychwn dy gyfiawnhau di. ³³ Onid e, gwrando arnaf fi: bydd ddistaw, a myfi a ddysgaf i ti ddoethineb.