Job 30  Ang Pulong Sa Dios

30 “Apan karon gibiaybiay ako sa mga tawo nga batan-on pa kay kanako, kansang mga amahan dili masaligan. Mas masaligan pa gani ang akong mga iro nga nagabantay sa akong mga karnero. ² Unsa may makuha ko niining mga tawhana nga mga luya na ug walay kusog? ³ Nagniwang na sila sa sobrang kawad-on ug kagutom. Nagakitkit na lang sila sa mga lagutmon sa kamingawan sa panahon sa kagabhion. ⁴ Pang-ibton nila ug pangkaonon ang mga tanom sa kamingawan, bisan pa ang tab-ang nga gamot sa kahoy nga enebro. ⁵ Pang-abogon sila sa ilang mga katagilungsod ug singgitan nga daw mga kawatan. ⁶ Busa napugos sila pagpuyo sa mga yuta, sa mga kabatoan, ug sa mga bangag sa yuta. ⁷ Daw sa mga mananap sila nga mag-uwang sa kalasangan, ug magtapok sila sa punoan sa mga tanom. ⁸ Wala silay pulos ug wala gani nakaila kanila, ug giabog sila sa ilang yuta.

⁹ “Ug karon gibiaybiay ako sa ilang mga anak pinaagi sa awit. Gihimo nila akong kataw-anan. ¹⁰ Gingilngigan sila kanako ug gilikayan nila ako. Dili gani sila managana sa pagluwa sa akong nawong. ¹¹ Karon nga gipasagdan ako ug gipaantos sa Dios, nagpatuyang na lang sila sa ilang gustong buhaton kanako. ¹² Gisulong ako niining daotan nga grupo. Nagbutang sila ug lit-ag sa akong agianan, ug nagtinguha gayod sila sa paglaglag kanako. ¹³ Babagan nila ang akong agianan sa paglaglag kanako. Milampos sila bisan walay mitabang kanila. ¹⁴ Gisulong nila ako nga daw nagaagi sila sa dako nga bangag sa guba nga paril. ¹⁵ Labihan ang akong kahadlok, ug nawala ang akong dungog ug bahandi sama sa panganod nga gipalid sa makusog nga hangin. ¹⁶ Ug karon hinay-hinay ako nga nagakamatay; walay undang ang akong pag-antos. ¹⁷ Inigkagabii magngutngot ang akong mga bukog; walay undang ang kasakit nga akong gibati. ¹⁸ Sa dakong kusog sa Dios, gikwelyohan niya ako ¹⁹ ug giitsa sa lapok. Nahisama na ako sa abo ug lapok.

²⁰ “Nanawag ako kanimo, O Dios, apan wala ka motubag. Nagabarog ako sa imong presensya, apan ginatan-aw mo lang ako. ²¹ Nahimo ka nang bangis kanako. Gigamit mo ang imong gahom sa pagpaantos kanako. ²² Daw sa gipapalid mo ako sa hangin ug gipakuso-kuso sa bagyo. ²³ Nasayod ako nga dad-on mo ako sa dapit sa mga patay, sa dapit nga gitagana mo nga adtoan sa tanang mga tawo.

²⁴ “Wala gayod ako mopasakit sa tawong nagaantos ug nagpakilooy tungod sa kalisod. ²⁵ Naghilak gani ako sa mga tawong naglisod. Nalooy kaayo ako sa mga kabos. ²⁶ Apan sa dihang naglaom ako ug kaayohan, daotan ang midangat kanako. Nagpaabot akog kahayag, apan kangitngit ang miabot. ²⁷ Walay undang ang kasakit nga akong gibati. Adlaw-adlaw akong nagaantos. ²⁸ Nangitom ang akong panit dili tungod sa kainit sa adlaw kondili tungod sa balatian. Nagatindog ako atubangan sa katilingban ug nagapangayog tabang. ²⁹ Ang akong paghilak daw sa uwang sa ihalas nga iro^[a] o sa tingog sa ngiwngiw. ³⁰ Nangitom ang akong panit ug nangaukab ang kugang. Taas kaayo ang akong hilanat. ³¹ Masub-anon ang sonata sa akong harpa ug plawta.”