Job 19  Het Boek

² ‘Hoe lang blijven jullie mij nog tergen en proberen mij met woorden te verpletteren?
³ Jullie hebben nu al tienmaal verteld dat ik een zondaar ben! Schamen jullie je niet mij elke keer zo aan te vallen?
⁴ Trouwens, als ik inderdaad verkeerd was, is dat in de eerste plaats mijn zorg.
⁵ Als jullie zoʼn hoge dunk van jezelf hebben en mij erop wijzen dat ik schuldig ben,
⁶ weet dan wel dat God mij heeft overweldigd en in zijn net heeft gevangen.
⁷ Ik roep wel om hulp, maar Hij hoort mij niet. Ik schreeuw, maar een rechtvaardige behandeling krijg ik niet.
⁸ God heeft mij de weg versperd en mijn licht veranderd in duisternis.
⁹ Hij heeft mij van mijn eer beroofd en mij mijn kroon afgenomen.
¹⁰ Van alle kanten heeft Hij mij afgebroken en nu is het met mij gedaan, mijn hoop heeft hij met wortel en tak uitgerukt.
¹¹ Zijn brandende toorn is tegen mij gericht en Hij beschouwt mij als een vijand.
¹² Hij stuurt zijn troepen om mijn tent te omsingelen en te belegeren.
¹³ Mijn broers en mijn vrienden heeft Hij weggestuurd en zij zijn van mij vervreemd.
¹⁴ Mijn familieleden zijn weggebleven en mijn vrienden hebben mij in de steek gelaten.
¹⁵ Mijn gasten, ook mijn dienaren, behandelen mij als een vreemdeling.
¹⁶ Ik roep mijn dienaar, maar hij komt niet, zelfs niet als ik hem smeek te komen.
¹⁷ Mijn eigen vrouw heeft een afkeer van mijn adem en mijn broers vinden dat ik stink.
¹⁸ Zelfs jonge kinderen hebben een afkeer van mij. Als ik ga staan om iets te zeggen, lachen zij mij uit!
¹⁹ Mijn beste vrienden mijden mij. De mensen van wie ik hield, keren zich tegen mij.
²⁰ Ik ben vel over been en heb alleen mijn tandvlees overgehouden.
²¹ Och mijn vrienden, heb toch medelijden met mij, want de hand van God heeft mij hard geslagen.
²² Waarom achtervolgen jullie mij net zoals God doet? Krijgen jullie er nooit genoeg van mij te beledigen?
^23,24 Och, ik zou willen dat mijn woorden met een ijzeren stift in lood gegrift, ja in de rots werden gehouwen, zodat zij daar voor altijd zouden staan.
²⁵ Want ik weet dat mijn Verlosser leeft en dat Hij uiteindelijk mijn recht hier op aarde zal herstellen.
²⁶ Ook al is mijn lichaam dan geschonden, toch zal ik in dit lichaam God aanschouwen.
²⁷ Ja, ik zal Hem zelf zien, niet iemand anders, met mijn eigen ogen. O, wat verlangt mijn hart daarnaar!
²⁸ Hoe durven jullie mij te blijven beschuldigen, alsof ik al schuldig ben bevonden?
²⁹ Ik waarschuw jullie dat jullie gevaar lopen te worden gestraft voor wat jullie nu doen!’