Add parallel Print Page Options

Silot kag Kaluwasan

65 Nagsiling ang Ginoo, “Nagpakilala ako sa mga tawo nga wala nagpamangkot parte sa akon. Nakita nila ako bisan wala sila nagpangita sa akon. Ginpahayag ko ang akon kaugalingon bisan wala sila nagpanawag sa akon.

“Sige ang akon paabot nga magbalik sa akon ang akon katawhan nga mga matig-a sing ulo, nga wala nagasunod sa maayo nga pagginawi, kundi ang ila lang hunahuna ang ila ginasunod. Ginapaakig nila ako; ginapakita gid nila sa akon atubangan ang ila wala untat nga pagsimba sa ila mga dios-dios paagi sa paghalad sa mga katamnan kag pagsunog sang insenso sa atop sang ila mga balay. Kon gab-i nagapungko sila sa mga lulubngan kag sa mga tago nga lugar agod magpakig-estorya sa mga kalag sang mga patay. Nagakaon pa sila sang karne sang baboy kag sang iban pa nga pagkaon nga ginadumilian sa ila nga kaunon. Nagasiling sila sa iban, ‘Indi ka magpalapit sa akon kay basi kon mahigkuan mo ako. Mas balaan ako sang sa imo!’ Ini nga mga tawo nagapaugot sa akon permi. Ang akon kaakig sa ila pareho sa kalayo nga nagadabadaba sa bilog nga adlaw.”

6-7 Nagsiling pa ang Ginoo, “Pamati! Nasulat na ang akon sentensya kontra sa akon katawhan. Indi lang ako maghipos, kundi magtimalos ako. Balusan ko gid sila sing nagakadapat sa ila mga sala kag sa mga sala sang ila mga katigulangan. Kay nagsunog sila sang insenso kag nagpasipala sa akon sa mga bukid. Gani balusan ko gid sila sing nagakadapat sa ila mga ginhimo.” Nagsiling pa gid ang Ginoo, “Wala ginapierdi ang pinungpong sang mga ubas nga may malain nga mga bunga kay ang maayo nga mga bunga mapuslan pa. Amo man sina ang himuon ko sa akon katawhan, indi ko sila paglaglagon tanan; luwason ko ang mga nagaalagad sa akon. May ibilin ako nga mga buhi sa mga kaliwat ni Jacob pati na sa tribo ni Juda, kag sila ang magapanubli sang akon duta nga may madamo nga mga bukid. Sila nga akon mga pinili kag mga alagad magaestar sa sini nga duta. 10 Pakamaayuhon ko sila nga nagadangop sa akon. Ang kapatagan sang Sharon kag sang Acor mangin palahalban sang ila mga kasapatan.

11 “Pero silutan ko kamo nga nagasikway sa akon kag wala nagasapak sa akon balaan nga bukid kundi nagahalad sa mga dios-dios nga ginapatihan ninyo nga nagahatag sa inyo sang suwerte kag maayo nga kapalaran. 12 Ang inyo kapalaran amo ang kamatayon, kag magakalaubos kamo patay. Kay sang nagpanawag ako wala kamo nagsabat; sang naghambal ako wala kamo nagpamati. Naghimo kamo sang kalautan sa akon atubangan; kag kon ano ang indi ko nagustuhan, amo ang inyo ginahimo. 13 Gani ako, ang Ginoong Dios, nagasiling nga ang akon mga alagad magakaon kag magainom, pero kamo iya gutumon kag uhawon. Magakalipay sila, pero kamo iya pakahuy-an. 14 Magakanta sila sa kalipay, pero kamo iya magahibi sa kasubo kag kalain sang buot. 15 Sila nga akon mga pinili magagamit sang inyo ngalan sa pagpakamalaot, kag ako, ang Ginoong Dios, magapatay sa inyo. Pero sila nga akon mga alagad pagahatagan ko sang bag-o nga ngalan. 16 Ang bisan sin-o sa duta sang Israel nga magbendisyon ukon magsumpa, magahimo sini sa akon ngalan—ang Dios nga masaligan.[a] Kay kalimtan ko na ang nagligad nga mga kalisod; dulaon ko na ini sa akon panulok.

17 “Pamati! Mahimo ako sang bag-o nga langit kag bag-o nga duta. Ang daan nga langit kag duta malimtan na. 18 Gani magkalipay kamo kag magkinasadya sa wala sing katapusan sa akon himuon. Kay himuon ko ang Jerusalem nga kalipayan sang mga tawo, kag ang iya katawhan magahatag man sing kalipay. 19 Magakalipay ako sa Jerusalem kag sa iya katawhan. Indi na mabatian ang mga paghinibi didto ukon ang pagpangayo sang bulig. 20 Wala na didto sang mapatay nga lapsag pa ukon bataon pa. Ang mapatay nga 100 ka tuig ang iya edad kabigon nga bataon pa, kag ang mapatay nga wala makaabot sa 100 kabigon nga ginsilutan ko. 21 Sa sina nga tion magapatindog ang akon katawhan sang ila balay kag estaran nila ini. Magatanom sila sang mga ubas kag kaunon nila ang mga bunga sini. 22 Indi na ang ila mga kaaway ang makapulos sang ila mga balay kag mga tanom. Kay subong nga nagakabuhi sing malawig ang kahoy, magakabuhi man sing malawig ang akon katawhan, kag makapulos gid sila sa ila mga ginpangabudlayan. 23 Indi sila magpangabudlay sa wala sing pulos, ukon magbata sang mga bata nga dimalason sa ulihi. Kay sila nga katawhan kag ang ila mga kaliwat ginpakamaayo ko. 24 Sa wala pa sila makapangayo ukon samtang nagapangayo pa lang sila, sabton ko na sila. 25 Magakaon ang mabangis nga mga ido[b] upod sa mga karnero. Ang mga leon magaharab sang dagami pareho sa mga baka. Kag ang mga man-og indi na magpangagat. Wala na sing may magpanghalit ukon magpangguba sa akon balaan nga bukid. Ako, ang Ginoo, ang nagasiling sini.”

Footnotes

  1. 65:16 Dios nga masaligan: ukon, Dios nga nagasugid sang matuod.
  2. 65:25 mabangis nga mga ido: sa English, wolves.
Ang Pulong Sang Dios (HLGN)

Hiligaynon Bible (Ang Pulong Sang Dios) Copyright © 1996, 2006 by Biblica, Inc.® Used by permission. All rights reserved worldwide.

Judgment and Salvation

65 “I revealed myself to those who did not ask for me;
    I was found by those who did not seek me.(A)
To a nation(B) that did not call on my name,(C)
    I said, ‘Here am I, here am I.’
All day long I have held out my hands
    to an obstinate people,(D)
who walk in ways not good,
    pursuing their own imaginations(E)
a people who continually provoke me
    to my very face,(F)
offering sacrifices in gardens(G)
    and burning incense(H) on altars of brick;
who sit among the graves(I)
    and spend their nights keeping secret vigil;
who eat the flesh of pigs,(J)
    and whose pots hold broth of impure meat;
who say, ‘Keep away; don’t come near me,
    for I am too sacred(K) for you!’
Such people are smoke(L) in my nostrils,
    a fire that keeps burning all day.

“See, it stands written before me:
    I will not keep silent(M) but will pay back(N) in full;
    I will pay it back into their laps(O)
both your sins(P) and the sins of your ancestors,”(Q)
    says the Lord.
“Because they burned sacrifices on the mountains
    and defied me on the hills,(R)
I will measure into their laps
    the full payment(S) for their former deeds.”

This is what the Lord says:

“As when juice is still found in a cluster of grapes(T)
    and people say, ‘Don’t destroy it,
    there is still a blessing in it,’
so will I do in behalf of my servants;(U)
    I will not destroy them all.
I will bring forth descendants(V) from Jacob,
    and from Judah those who will possess(W) my mountains;
my chosen(X) people will inherit them,
    and there will my servants live.(Y)
10 Sharon(Z) will become a pasture for flocks,(AA)
    and the Valley of Achor(AB) a resting place for herds,
    for my people who seek(AC) me.

11 “But as for you who forsake(AD) the Lord
    and forget my holy mountain,(AE)
who spread a table for Fortune
    and fill bowls of mixed wine(AF) for Destiny,
12 I will destine you for the sword,(AG)
    and all of you will fall in the slaughter;(AH)
for I called but you did not answer,(AI)
    I spoke but you did not listen.(AJ)
You did evil in my sight
    and chose what displeases me.”(AK)

13 Therefore this is what the Sovereign Lord says:

“My servants will eat,(AL)
    but you will go hungry;(AM)
my servants will drink,(AN)
    but you will go thirsty;(AO)
my servants will rejoice,(AP)
    but you will be put to shame.(AQ)
14 My servants will sing(AR)
    out of the joy of their hearts,
but you will cry out(AS)
    from anguish of heart
    and wail in brokenness of spirit.
15 You will leave your name
    for my chosen ones to use in their curses;(AT)
the Sovereign Lord will put you to death,
    but to his servants he will give another name.(AU)
16 Whoever invokes a blessing(AV) in the land
    will do so by the one true God;(AW)
whoever takes an oath in the land
    will swear(AX) by the one true God.
For the past troubles(AY) will be forgotten
    and hidden from my eyes.

New Heavens and a New Earth

17 “See, I will create
    new heavens and a new earth.(AZ)
The former things will not be remembered,(BA)
    nor will they come to mind.
18 But be glad and rejoice(BB) forever
    in what I will create,
for I will create Jerusalem(BC) to be a delight
    and its people a joy.
19 I will rejoice(BD) over Jerusalem
    and take delight(BE) in my people;
the sound of weeping and of crying(BF)
    will be heard in it no more.

20 “Never again will there be in it
    an infant(BG) who lives but a few days,
    or an old man who does not live out his years;(BH)
the one who dies at a hundred
    will be thought a mere child;
the one who fails to reach[a] a hundred
    will be considered accursed.
21 They will build houses(BI) and dwell in them;
    they will plant vineyards and eat their fruit.(BJ)
22 No longer will they build houses and others live in them,(BK)
    or plant and others eat.
For as the days of a tree,(BL)
    so will be the days(BM) of my people;
my chosen(BN) ones will long enjoy
    the work of their hands.
23 They will not labor in vain,(BO)
    nor will they bear children doomed to misfortune;(BP)
for they will be a people blessed(BQ) by the Lord,
    they and their descendants(BR) with them.
24 Before they call(BS) I will answer;(BT)
    while they are still speaking(BU) I will hear.
25 The wolf and the lamb(BV) will feed together,
    and the lion will eat straw like the ox,(BW)
    and dust will be the serpent’s(BX) food.
They will neither harm nor destroy
    on all my holy mountain,”(BY)
says the Lord.

Footnotes

  1. Isaiah 65:20 Or the sinner who reaches
New International Version (NIV)

Holy Bible, New International Version®, NIV® Copyright ©1973, 1978, 1984, 2011 by Biblica, Inc.® Used by permission. All rights reserved worldwide.

Bible Gateway Sponsors